confusum

confusum, -i n. quod in unum fusum, commixtum, coniunctum est — das Zusammengeschüttete, Zusammengemischte, Vereinte: 1 philos. et theol.: a in univ.: MLWHugo Honaug. hom. 2,77,2 (MLWArchHistDoctrLitt. 42 [34]. 1967. p. 245; MLWc. 1180) ex confusione suum esse -aconfusa amittunt, ut nec mel sit nec aqua, ex quo fuerint confusa. 2,77,3. MLWAlbert. M. summ. theol. II 13,77,1 p. 70^a,43 quod nulla duo diversa unirentur in unum nisi per modum mixti et -iconfusi, ubi utrumque unibilium alterat reliquum. v. et p. 1387,48. b spectat ad genesim: MLWAlbert. M. sent. 2,12,2 p. 240^b,3 -aconfusa ... sunt coniuncta, non remota a suis formis nec unita in actu medio MLWeqs. MLWsumm. theol. II 11,48 p. 526^b,29sq. in tota ... natura simplex est ante compositum vel -umconfusum et ex simplici componitur -umconfusum sive compositum. ibid. al. expressius de chao ipso i. quod distinctum non est, rude, informe — das nicht Unterschiedene, Rohe, Gestaltlose: MLWAlbert. M. sent. 2,12,2 p. 240^b,13 quia utraque (materia) ... coniuncta fuit in illo primo chaos, ideo posuit mixtum et -umconfusum magister. MLWsumm. theol. II 11,48 p. 527^a,12 mixtum sive -umconfusum resolvitur in simplicia. p. 529^b,5 dicitur ... -umconfusum, quod in eodem loco communi indistincte sociatum est multis. MLWibid. MLWal. 2 iur. in -umconfusum mittere MLWi. q. in commune mittere — zusammenlegen, in einen (gemeinsamen) Topf werfen: MLWEdict. Roth. 199 quantum de alia dona, quando ad maritum ambulavit, pater aut frater ei dedit, vidua mittat in -oconfuso (-uconfusu, -umconfusum MLWvar. l.) cum alias sorores.