Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
confusum n.
confusum , -i n. quod in unum fusum, commixtum, coniunctum est — das Zusammengeschüttete, Zusammengemischte , Vereinte : 1 philos. et theol.: a in univ.: Hugo Honaug. hom. 2,77,2 ( ArchHistDoctrLitt. 42 [34]. 1967. p. 245; c. 1180) ex confusione suum esse -a confusa amittunt, ut nec mel sit nec aqua, ex quo fuerint confusa. 2,77,3. Albert. M. summ. theol. II 13,77,1 p. 70 a ,43 quod nulla duo diversa unirentur in unum nisi per modum mixti et -i confusi , ubi utrumque unibilium alterat reliquum. v. et p. 1387,48. b spectat ad genesim: Albert. M. sent. 2,12,2 p. 240 b ,3 -a confusa ... sunt coni…