Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
confusibilis
confusibilis , -e . 1 adi. : a ad confusionem, commixtionem habilis — vermischbar : Albert. M. summ. theol. II 11,48 p. 527 b ,33 coeli ... substantia non est substantia -is confusibilis sive commiscibilis cum aliis. b turbatus, inordinatus — verworren , heillos : Godesc. Saxo carm. II 2,3,4 ut a nobis tollas (sc. Deus) pie chaos -e confusibile . c infamiae plenus — schmachvoll ( cf. Gloss. IV 308,4 St.-S. -e confusibile honlik): α foedus, turpis, pudendus — schändlich, schandbar : Conr. Hirs. dial. 1481 materia Persii vita -is confusibilis errantium Romanorum erat. β ignominiam , pudorem affe…