Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
confractio f.
1. confractio (-cio) , -onis f. script. -aci(o) confraci(o) : Ars med. 7 p. 429,20. 1 proprie: a actio frangendi, fractio — das Brechen ( cf. Gloss. I 586,3 St.-S. -em confractionem kipruht): α in univ. de fractione panis: Ordo Rom. 1,106 expleta -e confractione oblationis. Walahfr. exord. 23 p. 502,20 in -e confractione corporis Domini. Ekkeh. IV. bened. I 20,19 panis -o confractio . Bernold. Const. microl. 17 p. 988 C ad -em confractionem hostiae in ea (patena) faciendam. al. β comminutio — das Zerkleinern (per compar.) : Wolbero cant. 3 p. 1237 D dentes ( cf. Vulg. cant. 7,9) eiusdem (Scrip…