Eintrag · Mittellateinisches Wb.
conformiter adv.
adv. *conformiter. 1 aequaliter — in gleicher Weise: a de similitudine configurationis MLWi. q. consimiliter — in Angleichung (an), gleich(gestaltet): MLWAlbert. M. euch. 3,1,3,4 p. 247a,10 martyres purpureo sanguine -rconformiter Christo rubificati. b de similitudine generis MLWi. q. pariter, eodem modo — in der Weise der Gleichartigkeit, ohne Unterschied: MLWHugo Honaug. div. 33,2 (MLWArchHistDoctrLitt. 29 [37]. 1962. p. 184; MLWc. 1180) humanitas ... dicitur proprietas huius vel huius, quia sit ipsius propria ita quod, etsi non -rconformiter, non sit tamen alterius alicuius singulariter (33,3 divinitas sic propria est Deo, quod nec MLWs. nec -rconformiter ulla ratione est alterius quam Dei. v. et. p. 1361,71). MLWibid. MLWal. 2 congruenter, consentanee — in entsprechender, angemessener Weise, in Übereinstimmung (mit), gemäß: a gener.: Acta imp. Winkelm. I 399 (a. 1248) de processibus tuis relatio ... auditus nostros tanto ... gratiori propositione demulcens, quanto per id -iusconformiterius votis nostris, dum agere bene cupimus, satisfacit. MLWChart. Hamb. 695 ipsi (canonici) invitati ad refectorium se in superpelliciis vel alia specie religionis -rconformiter presentabunt. b philos. et theol.: MLWAlbert. M. bon. 111 p. 73,66 consensus virtutis dicitur consensus operis et motus, eo quod -rconformiter movet rationi. MLWsumm. theol. I 18,75,1 p. 782b,46 operationes angelorum -rconformiter nobis non possunt fieri sine corporibus assumptis. Kurz/Payr