Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
conformiter adv.
adv. * conformiter . 1 aequaliter — in gleicher Weise : a de similitudine configurationis i. q. consimiliter — in Angleichung (an), gleich(gestaltet) : Albert. M. euch. 3,1,3,4 p. 247 a ,10 martyres purpureo sanguine -r conformiter Christo rubificati . b de similitudine generis i. q. pariter, eodem modo — in der Weise der Gleichartigkeit, ohne Unterschied : Hugo Honaug. div. 33,2 ( ArchHistDoctrLitt. 29 [37]. 1962. p. 184; c. 1180) humanitas ... dicitur proprietas huius vel huius, quia sit ipsius propria ita quod, etsi non -r conformiter , non sit tamen alterius alicuius singulariter (33,3 div…