Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
confectio f.
confectio (-ccio) , -onis f. I proprie: A effectio, perfectio — Herstellung, Verfertigung , (Zu-)Bereitung, Durchführung, Vollendung : 1 de compositione, commixtione, concinnatione, praeparatione: a in univ. ( cf. Gloss. II 148,47 St.-S. -o confectio miscunga): α gener .: Chron. Bened. I 3 p. 214,27 (cod. 3) ad -em confectionem salis. Trad. Welt. 18 vii modios bracii et i ad eandem (sc. cervisiae) -em confectionem pertinentem ( Walth. Ter. Karol. 11 p. 544,5 cervisiarum -es confectiones et potationes ... interdicendo. Gesta Lob. 18 p. 321,24). Hist. de exp. Frid. imp. p. 55,1 in toxici vel ven…