Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
confabulator m.
confabulator , -oris m. 1 gener. i. q. collocutor — Gesprächspartner : Wolfher. Godeh. I 14 p. 178,37 cui (imperatori) ... comes et -r confabulator exstitit. Aeg. Aur. gest. 2,102 p. 72,47 unus ex secretioribus eius (episcopi) -bus confabulatoribus . de colloquio divino dignatis: Eberh. Bamb. epist. 8 p. 506 C familiaris -r confabulator Domini ( item de Moyse: Hildeg. epist. II 29,27 intimus -r confabulator Dei). Tuto opusc. 1,8 p. 24,21 angelorum -r confabulator et dominicae visitationis susceptor efficitur Gedeon. al. 2 iur. i. qui quasi fraternitatis foedere se ad iuvandum in iuramento obli…