Eintrag · Mittellateinisches Wb.
conexus adi.
adi. conexus, -a, -um. 1 coniunctus, colligatus — verbunden, verknüpft: a proprie: α strictius de ligatura q. d.: de litteris: MLWBonif. epist. 63 p. 131,14 caligantibus oculis minutas litteras ac connexas (-asconexas MLWvar. l.) clare discernere (6, discere MLWed.) non possum. de neuma quadam: MLWFrutolf. brev. 14 p. 102 pes semivocalis vel -usconexus (MLWton. p. 172 per pedem connexum). MLWton. p. 141 differentia prima ... eodem podato connexo ad eumdem, a quo cepit, locum vergit (MLWIoh. Afflig. mus. 24,21 illius [praecedentis differentiae] ‘saeculorum amen’ in fine connexum podatum habet, huius [sextae] simplicem. [] 24,23 non omnes sillabas connexi podati sonum recipere et pro connexo p. torculum in plerisque sillabis sonare). β latius MLWi. q. contiguus, finitimus — angrenzend, benachbart: MLWTrad. Frising. 5 p. 31,7 (a. 750) erga eodem loco -aeconexae arvae ducali pascua non sufficerant. b translate: α cohaerens, continuus — zusammenhängend, fortlaufend: MLWWandalb. mens. 4 quid connexa ferat mensum discretio terris. β indivisus — in sich eins, einheitlich: MLWAlbert. M. cael. hier. 10,2 p. 297b,26 secundum hoc, cum daemones haberent haec tria (sc. essentiam, virtutem, operationem), essent connexi quod falsum est, cum sint maxime divisi (p. 298b,4 d. non sunt connexi). 2 mente vinctus, praeoccupatus — befangen, voreingenommen: MLWVitae patr. Iur. 100 (MLWSources chrét. 142. 1968) quid ... coniurato hostium digne conveniret excipere, iam -usconexus consulitur imperator. 3 artus — eng, fest (geknüpft): MLWRather. conf. 28 p. 421C maculis connexissimae retis ligari. Antony