Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
condiscipulus m.
condiscipulus , -i m. script. cun-: Agnell. lib. pont. 25 p. 289,36. 1 strictius: a qui una cum aliis litteris doctrinave magistri imbuitur, in disciplina vel contubernio scholae sodalis — Mitschüler, Schulkamerad, -gefährte (accedente hic illic colore obsequii, e. g. l. 24) : α in univ.: Aldh. virg. I 27 p. 262,11 Gregorius ..., Basilii in filosoficis dogmatibus -us condiscipulus . Liutg. Greg. 5 p. 72,31 Sturmi abbas hoc meruit privilegium a Deo et sancto magistro prae ceteris -is condiscipulis suis, ut eqs. Alcuin. epist. 88 p. 133,2 conposui ... epistolam sub nomine tuo Samuhelisque -i con…