Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
conciliator m.
conciliator , -oris m. script. -nsi- (var. l. ): l. 44. 1 interpres, auctor — Vermittler, Stifter : a in bonam partem: Agob. epist. 5,1 ut aut incentor discordię aut pacis -r conciliator ęsse potuerim ( Thangm. Bernw. 23 p. -es conciliatores ). Vita Antonini Surr. 17 p. 791 E gratias Deo datori et beato Antonino sanitatis -i conciliatori ... retulerunt. b in malam partem: α machinator — Anstifter : Lex Sal. Merov. 99 tit. de -bus conciliatoribus ( -siliatoribus consiliatoribus var. l. ). β leno — Kuppler : Gloss. IV 148,55 St.-S. leno -r conciliator friboto ( cf. Corp. Gloss. lat. ed. Goetz IV…