Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
completio f.
1. completio (conp-, -cio) , -onis f. script. -ect- complectio : l. 54.72. I proprie: A adimpletio, actio plenum reddendi — Ausfüllung , das Vollmachen : 1 math. et mus. i. q. suppletio — Vervollständigung : Beda temp. rat. 46,46 ad -em completionem lunaris ogdoadis duos solaris cursus superadicere dies ( cf. ad Wicth. 7). Herm. Augiens. mus. p. 52 (ed. L. Ellinwood. 1952) ad -em completionem ( -ect- complectionem V ) diapente comma cum semitonio deerit. 2 iur.: a (ex)aequatio — Ausgleich : Trad. Frising. 836 (a. 859/75) econtra ... dedit ... locum molinę i ad -em completionem duorum episcopi …