Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
complanto
complanto (conp-) , -avi, -atum , -are complantare . 1 proprie i. q. plantare, (con)serere, colere — an-, bepflanzen, anlegen (de vineis novalibus) : Dipl. Karoli M. 307 p. 464,3 (spur. s. XI. 2 ) vineas ad con-andum conplantandum , ortos faciendum. Chart. archiep. Magd. 311 p. 394,21 partem montis ... vinetis -andam complantandam (p. 395,12. 441 qui [ mansus ] ... con-andis conplantandis v. videbatur accommodus) . 2 translate: a ingenerare — einpflanzen, anerschaffen : Lamb. mus. quadr. p. 251 b ,5 in arbore unam nature virtutem multarum vegetivam propagitum -vit complantavit . b pass. c. sen…