communicabilis

communicabilis , -e . 1 adi. : a qui communicari vel transferri potest — mitteilbar, übertragbar : Ekkeb. Schon. cath. 11,9 si ... corpus Christi -e communicabile hominibus non est. Chart. Naumb. 398 p. 359,40 opus bonum ..., quanto ... est ... -ius communicabilius , tanto ... elucet gratius. Berth. Ratisb. serm. 6 p. 37,36 Deus est bonum indeficiens et ideo -e communicabile . Albert. M. cael. hier. 6,2 p. 140 a ,12 divinae magnificentiae est communicare creaturae , quidquid -e communicabile est sibi. animal. 11,57 quod ... exit per divisionem de potestate generis, -e communicabile est multis.…