Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
commorantes subst. m.
subst. commorantes , -ium m. 1 circumstantes — Anwesende : MLW Trad. Frising. 887 (a. 861) declaratum est -bus commorantibus cunctis, quod MLW eqs. 2 habitatores, incolae — Ansässige, Einwohner : MLW Arbeo Emm. 25 p. 64,8 -es commorantes in circuitu ... ecclesiam ... construxerunt (30 p. 71,11 longe lateque -es commorantes ). MLW Trad. Frising. 336 p. 287,3 constat multis in episcopio sanctae Mariae -bus commorantibus MLW eqs. MLW al. v. et MLW l. 21. de mancipiis, colonis: MLW Trad. Frising. 389 (a. 817) tradidit ... praefatam alodem ... cum omnibus ibidem -bus commorantibus . Erb