Eintrag · Mittellateinisches Wb.
commissarius m.
commissarius (comi-), -i m. de eo cui vices vel negotia iurisdictionis, administrationis, tuitionis sim. deferuntur MLWi. q. (de)legatus, vicarius — Beauftragter, Bevollmächtigter, (Stell-)Vertreter: 1 publ.: MLWActa imp. Stumpf 161 p. 223,3 (dipl. Frid. I. MLWspur.) significamus ... vicariis, locum tenentibus, -iscommissariis MLWeqs. MLWChart. episc. Spir. 136 p. 152,20 (dipl. Frid. II.) non substituemus dictę ecclesię aliquem procuratorem, -umcommissarium vel advocatum. MLWActa imp. Winkelm. I 404 p. 351,20 ad audientiam maiestatis nostre aut comi-icomissarii specialis per nos ... specialiter deputati. 995 p. 749,32 tam per senescallum quam per marescallum vel -oscommissarios eorum. 996 p. 751,34 quaternus de commissionibus et mandatis factis per eos (iustitiarios) magistris iuratis et aliis -iscommissariis eorum. 2 eccl.: MLWChart. Berg. Magd. 84 (a. 1230) Albertus, ... Magdeburgensis ecclesie archiepiscopus, legatus et -uscommissarius Romanus. MLWChart. Helv. arb. 55 p. 88,33 causam, in quam a gen(eral)i Cist(erciensi) cap(itu)lo -icommissarii aut pace vel iudicio terminandam hoc modo decidere decrevimus MLWeqs. adde: MLWGerhoh. aedif. 13 p. 1232B fidem -icommissarii erga magistrum servare. cf. fideicommissarius. Antony