Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
comminuo
comminuo (conm-) , -ui, -utum , -ere comminuere . script. : cum-: l. 59. -n(o): p. 965,22. form. partic. praes. -ans: p. 965,6. I strictius: A confringere, concidere, contundere, elidere — zerbrechen, zerschlagen, zertrümmern, zermalmen ( cf. Gloss. I 515,25 St.-S. -et comminuet ziprichit. 659,55 -it comminuit firprah a ziprastin r. 690,18 -it comminuit zisamanesluoch): 1 in univ.: Arbeo Emm. 35 p. 79,24 ut ossa subposita in monumento -rentur comminuarentur . Wett. Gall. 6 sublatas imagines -it comminuit petris (item de idolis: Agnell. lib. pont. 1 simulacra cum-it cumminuit . Otto Frising. ch…