commendata

commendata, -ae f. (l. 68) 1 qui (quae) patrocinio, tutelae vel dominio subiectus (-acommendata) est, cliens — Schutzbefohlene(r): a gener.: Ioh. VIII. epist. A 181 p. 145,34 res ... sancti Petri -itęcommenditę, Angelbergę imperatricis. 311 diacono -itocommendito nostro. MLWTransl. Athan. Neap. 3 episcopus, vester (sc. abbatis) -uscommendatus (-ituscommenditus 1 p. MLWcorr.). MLWal. b iur. de hominibus commendatione obligatis: MLWDipl. Loth. I. 40 p. 126,10 (ed. Th. Schieffer. 1966) episcopii ... libellarios ac -itoscommenditos ... sub ... tuitione ... susceperunt. MLWDipl. Karlom. (II.) 21 p. 315,24 nullam ... in -itiscommenditis (-itiiscommenditiis B¹) eorum, liberis ac servis ... violentiam inferat. MLWDipl. Heinr. III. 292 p. 396,26 ut ... nullus ... super vasallos, come-oscomendatos ... ęcclesiae placita teneat. MLWDipl. Conr. III. 68 p. 120,9 (ed. F. Hausmann. 1969) cum ... -iscommendatis (coma-comandatis H) eorumque supellectilibus. saepe in pertinentiis chartarum. 2 officialis — Beauftragter: MLWGreg. Cat. chron. I p. 136,12 (epist. Faroaldi MLWa. 705) qualiter ... locum ... per Thomam abbatem et -itumcommenditum vestrum (sc. papae) restauraverimus. MLWConc. Karol. 24^A,47 episcopus ... habeat -umcommendatum, qui ... litteras suscipiat. 2.