Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
commendata
commendata , -ae f. (l. 68) 1 qui (quae) patrocinio, tutelae vel dominio subiectus ( -a commendata ) est, cliens — Schutzbefohlene(r) : a gener.: Ioh. VIII. epist. A 181 p. 145,34 res ... sancti Petri -itę commenditę , Angelbergę imperatricis. 311 diacono -ito commendito nostro. Transl. Athan. Neap. 3 episcopus, vester (sc. abbatis) -us commendatus ( -itus commenditus 1 p. corr. ). al. b iur. de hominibus commendatione obligatis: Dipl. Loth. I . 40 p. 126,10 (ed. Th. Schieffer. 1966) episcopii ... libellarios ac -itos commenditos ... sub ... tuitione ... susceperunt. Dipl. Karlom. (II.) 21 p. …