Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
commaneo
commaneo (conm-) , -mansi , -ere commanere . script. : cum-: l. 61.64. p. 935,8. coma-: Dipl. Karoli III . 25 p. 42,18. form. coniug. III. et IV.: l. 58sqq.65. al. I commorari, manere — (ver)weilen, sich aufhalten, bleiben : A strictius: Cand. Fuld. Eigil. I praef. dum ego ibidem , ubi nunc ipse moraris, quondam -rem commanerem . Berth. (?) annal. a. 1076 p. 286,17 regni ... primates cis Renum -entes commanentes . Otto Frising. gest. 2,25 p. 128,34 ex -endi commanendi necessitudine. al. immanere — innewohnen : Guido Aret. micr. 18 p. 204 ut finali voci ... -eat commaneat distinctionum gravitas…