Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
comestio f.
comestio (conm-, -mm-) , -onis f. I proprie: A strictius i. q. actio comedendi, vescendi, cibum sumendi — das Essen , Fressen : 1 de hominibus: a in univ.: Aurelius 21 p. 725,17 post -em comestionem rafani. Carm. Cent. 130 tit. de comm-e commestione Adae. Consuet. Marb. 302 (Spicil. Friburg. X. 1965) petat veniam in capitulo pro tali -e comestione carnis. Hildeg. Disib. prol. 3 p. 354,17 in Abraham ... dentium -o comestio et cibi electio. Albert. M. resurr. 68 p. 278,28 duplex est -o comestio , scilicet potestativa et indigentiae. Rein. Alem. phagifac. 187 sit tua muta ... -o comestio . Albert…