Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
colloquor
colloquor (conl-) , -cutus sum, -i . struct. c. acc. : l. 39. 50sq. usu pass. : l. 68. sermocinari, colloquium habere, confabulari — miteinander sprechen, sich besprechen, unterhalten, Zwiesprache halten ( cf. Gloss. I 64,27 St.-S. con-itur conloquitur kasprehhari): I gener.: A strictius: 1 in univ.: Willib. Bonif. 6 p. 29,3 ut ... diem pariter con-endo conloquendo alternatim ducerent. Conc. Karol. 50 D ,46 p. 640,13 con-endum conloquendum cum aliqua sanctimonialium. Form. Augiens. C 15 p. 371,28 obtarem creberrime vobis con-i conloqui . Capit. reg. Franc. 252,23 b ne -antur colloquantur ad in…