Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
collaboratum subst. n.
subst. collaboratum , -i n. 1 fructus, lucrum, reditus (labore acquisitus) — (erarbeiteter) Ertrag, Gewinn, Einkünfte : Form. Sal. Lind. 13 p. 276,7 omne praesidium vel con-o conlaborato ( con-um conlaboratum 2 ) ... condonare. Cod. Lauresh. 101 hubas ii as cum omni edificio et -o collaborato . Trad. Scheftl. 25 p. 36,32. 2 acquisitio , possessio (labore acquisita) — Erwerbung, (erarbeiteter) Besitz : Cod. Lauresh. 533 (a. 766) quę ... habere videor ... de con-o conlaborato , ... trado. Form. Sal. Lind. 9 peculiare ... suo seu con-o conlaborato , quod habet vel ... elaborare potuerit, sibi hab…