Eintrag · Mittellateinisches Wb.
coimperator m.
*coimperator (-inp-), -oris m. MLWscript. quo-: MLWl. 72. socius imperatoriae potestatis vel dignitatis — Mitkaiser: 1 de eo qui simul imperator est: MLWVita Ludow. Pii 29 p. 622,34 imperator ... filium primogenitum Hlotharium -emcoimperatorem (quo imperatorem MLWvar. l.) appellari et esse voluit. MLWDipl. Otton. I. 361 pro ... incolomitate ... imperii nostri filiique et -iscoimperatoris nostri Ottonis (386 coin-iscoinperatoris. MLWal. cf. 421 p. 576,10 ob ... monitum dilecti f. n. O. -iscoimperatoris). 324 ęquivoci ... nostri et -iscoimperatoris augusti. MLWDipl. Otton. II. 24 p. 33,38 Otto iunior senioris ... -rcoimperator augustus. MLWal. MLWEkkeh. Uraug. chron. p. 189,45 imperator Otto cum filio rege (-ecoimperatore E) Galliam ingressus est (inde Annal. Aeg. MLWa. 961 [MGScript. XXX p. 9,38] cum filio suo -ecoimperatore septenni). MLWal. 2 de eo qui item imperator est: MLWDipl. Otton. II. 121 more antecessorum nostrorum, regum scilicet et -umcoimperatorum. 306 p. 363,7 apud reges et -escoimperatores nostros predecessores. Antony