Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
coimperator m.
* coimperator (-inp-) , -oris m. script. quo-: l. 72. socius imperatoriae potestatis vel dignitatis — Mitkaiser : 1 de eo qui simul imperator est: Vita Ludow. Pii 29 p. 622,34 imperator ... filium primogenitum Hlotharium -em coimperatorem (quo imperatorem var. l. ) appellari et esse voluit. Dipl. Otton. I . 361 pro ... incolomitate ... imperii nostri filiique et -is coimperatoris nostri Ottonis (386 coin-is coinperatoris . al. cf. 421 p. 576,10 ob ... monitum dilecti f. n. O. -is coimperatoris ). 324 ęquivoci ... nostri et -is coimperatoris augusti. Dipl. Otton. II . 24 p. 33,38 Otto iunior se…