cognomino

cognomino, -avi, -atum, -arecognominare. MLWscript.: cong-: MLWChart. Bund. 946 p. 379,34. con-: p. 800,29. conn-: MLWl. 69. p. 800, 3. -men-: p. 800,12. 1 cognomine dicere — mit einem Beinamen (be)nennen: MLWSteph. Edd. Wilfr. 3 qui (Iohannes) -baturcognominabatur Marcus. Vita Rigob. 8 (MGMer. VII p. 66,29) qui (Carolus) propter feros animos ... Martellus est -tuscognominatus. MLWSermo nat. virg. 1 inde eas (virgines Colonienses) ... rectius -amuscognominamus, ubi vitae instantis ... diem habuere natalitium. MLWWiduk. gest. 2,17 p. 83,2 Ailbertus, qui -tuscognominatus est Candidus. MLWAnnal. Quedl. MLWa. 768 Carolo, qui -aturcognominatur Magnus. MLWThietm. chron. 5,7 Bolizlavum, qui -aturcognominatur (-itaturcognomitatur MLWcod. 1 MLWa. corr.) Rufus. MLWWipo gest. prol. p. 8,6 Heinricum Lineam Iustitiae cuncti ... -antcognominant. MLWWolfher. Godeh. II 20 p. 207,34 quos (monachos vagos) ... Perypatheticos irridendo -vitcognominavit. Elis. Schon. virg. Col. 14 p. 130,38 multi ... -aricognominari solebant nominibus parentum suorum, ita ut vel binis aut ternis nominibus nuncuparentur MLWeqs. MLWal. 2 alio nomine dicere — mit einem anderen Namen (be)nennen: a de hominibus: MLWGesta Camer. 1,114 p. 451,32 qui (Gerbertus) -baturcognominabatur Silvester. MLWChron. Reinh. MLWa. 1084 p. 525,38 Errandum ... episcopum ... a papa Stephanum -tumcognominatum. b de rebus: MLWConstant. Afric. theor. 4,2 p. 15 b^r virtus augmentativa, que -aturcognominatur virtus nutritiva. MLWibid. MLWal. 3 simul afferre — zusammen nennen: MLWAnon. Mell. 96 p. 87,14 tractatum quartum istis non conn-atconnominat (conumerare Anselm. Cant. verit. prol.). 4 appellare — nennen: a gener.: α de hominibus: MLWEpist. Bonif. 29 p. 52,22 quae (mater Leobgydae) -aturcognominatur Aebbe. β de rebus, locis: MLWCod. Lauresh. 819 (a. 770/71) in civitate Wangionum, quę -aturcognominatur Wormacia. MLWTrad. Lunaelac. 84 ad monasterium sancti Michahelis, qui conn-aturconnominatur Maninseo. MLWBernold. Const. libell. IV 8 in libro suo, quem Gratissimum -vitcognominavit. MLWTrad. Patav. 612 p. 223,5 vineam aput Frigindorph, quod Pomgartin -aturcognominatur. MLWChart. Salem. 115 curtem ..., que -aturcognominatur Curia Alberti. MLWal. b c. colore quodam: α nominare — ernennen, nominieren: MLWDipl. Otton. I. 263 p. 376,25 homines, quos ipsa pars ecclesiastica -veritcognominaverit. β dicere — sagen: MLWBonif. epist. 73 p. 151,2 cum tu christianus et veri Dei cultor esse -ariscognominaris.