Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
cognomino
cognomino , -avi, -atum , -are cognominare . script. : cong-: Chart. Bund. 946 p. 379,34. con-: p. 800,29. conn-: l. 69. p. 800, 3. -men-: p. 800,12. 1 cognomine dicere — mit einem Beinamen (be)nennen : Steph. Edd. Wilfr. 3 qui (Iohannes) -batur cognominabatur Marcus. Vita Rigob. 8 (MGMer. VII p. 66,29) qui (Carolus) propter feros animos ... Martellus est -tus cognominatus . Sermo nat. virg. 1 inde eas (virgines Colonienses) ... rectius -amus cognominamus , ubi vitae instantis ... diem habuere natalitium. Widuk. gest. 2,17 p. 83,2 Ailbertus, qui -tus cognominatus est Candidus. Annal. Quedl. a.…