Eintrag · Mittellateinisches Wb.
clericulus m.
*clericulus, -i m. 1 strictius MLWi. q. clericus iunior vel inferioris gradus — junger oder niederer Kleriker: MLWNotker. Balb. gest. 1,4 p. 6,12 quod -umclericulum (clericum, clericellum var. MLWl.; antea: puer, iuvenculo) illum fallere dedignaretur. Rather. decr. 2 (MLWPL 136,550A) tres ... presbyteri ..., unus diaconus, unus subdiaconus, -iclericuli aliqui. MLWVita Landel. 219 incola fossarum sotius fit -orumclericulorum. MLWLand. Mediol. hist. II 40 p. 37,29 minimus -usclericulus ... est maior ... rege. MLWChart. Laus. 577 capellanus ..., alius sacerdos ... et clerici ... et -iclericuli. MLWfort. MLWadd.: MLWVita Ger. Bron. 15 p. 665,47 in famulitium ... sancti aliquot deputati mansitabant -iclericuli, regularis disciplinae prorsus ignari ...; erant sicut matricularii MLWeqs. (cf. A. D'Haenens, MLWRevBén. 70. 1960. p. 1111). 2 latius: a clericus — Geistlicher: MLWVita Landel. 376 (de monachis) convectat Domini miles cuneum florentem -orumclericulorum. b discipulus, puer — Schüler, Knabe: MLWGonzo Geng. 20 -usclericulus (postea: filium) quidam ... trans ecclesiam ... iacula ioculando iaculabatur. v. et p. 712,54. Stotz