Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
clericulus m.
* clericulus , -i m. 1 strictius i. q. clericus iunior vel inferioris gradus — junger oder niederer Kleriker : Notker. Balb. gest. 1,4 p. 6,12 quod -um clericulum (clericum, clericellum var. l. ; antea: puer, iuvenculo) illum fallere dedignaretur. Rather. decr. 2 ( PL 136,550 A ) tres ... presbyteri ..., unus diaconus, unus subdiaconus, -i clericuli aliqui. Vita Landel. 219 incola fossarum sotius fit -orum clericulorum . Land. Mediol. hist. II 40 p. 37,29 minimus -us clericulus ... est maior ... rege. Chart. Laus. 577 capellanus ..., alius sacerdos ... et clerici ... et -i clericuli . fort. ad…