Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
clericalis
clericalis , -e . metr. clĕ-: l. 61. I adi. : A strictius: 1 gener.: a qui clericorum est — den Geistlichen (zu)gehörig, zustehend, gemäß, Kleriker- : α de rebus clericorum propriis: Conc. Merov. p. 128,6 ab omni officio -i clericali . Conc. Karol. 22 C ,7 -i clericali vestitu ( cf. Vita Leb. 6 p. 794,1 habitu. Cosmas chron. 2,16 p. 107,32 tunicam. al. ). Nicol. I. epist. 79 p. 421,31 communione. Ioh. Neap. Ian. 7 p. 875 F -em clericalem (clericatum var. l. ) verticem eius vidit ... fundere flammam. Regin. hymn. 10,2 ( AnalBoll. 49. 1931. p. 364) -es clericales omnes gradus eqs. Gesta Camer. 1…