clango

clango -ere 1. erschallen, ertönen 2. (auf einem Blasinstrument) spielen 3. ? laut, schallend singen — 1. to sound 2. to play (a wind instrument) 3. ? to sing loudly 1 erschallen, ertönen — to sound [s.VI] LmLCassiod. inst. 1, 30, 5: milites Christi certissimis signis ammoniti ad opus exercendum divinum quasi tubis clangentibus evocentur. [s.VII] LmLIsid. etym. 18, 4, 3: ad denuntianda signa bellorum, ut, ubi exaudiri praeco per tumultum non poterat, sonitus tubae clangentis adtingeret (inde LmLIoh. Aegid. 17, 11). [s.IX] LmLRemig. Aut. 52, 8: ‚Clangere‘: id est resonare. [s.XI-XII] LmLIoh. Cott. mus. 3, 1: musa, quae est instrumentum quoddam musicae decenter satis et iocunde clangens (inde LmLHier. Mor. 2 p. 11, 5. LmLPs.-Thomas Aqu. I p. 24. LmLCompil. Erlang. p. 29. LmLWencesl. Prach. 32. LmLConr. Zab. tract. H 1). [s.XIV] LmLMarch. pom. 1, 4. [s.XV] LmLFr. Gafur. theor. 5, 8: tantus adest tubae clangenti furor. 2 (auf einem Blasinstrument) spielen — to play (a wind instrument) [s.VII] LmLIsid. etym. 3, 21, 3: Praeceptum enim fuerat Iudaeis, ut in initio novae lunae tuba clangerent (inde LmLIoh. Aegid. 17, 10. LmLHier. Mor. 4 p. 19, 3). [s.XIII] LmLIoh. Aegid. 17, 16: Manu clangentis ad os ponitur (sc. tuba). [s.XV] LmLIoh. Tinct. inv. p. 37: Imos tamen contratenores semper ac sepe reliquos tibicinibus adiuncti tubicines ea tuba, quam superius tromponem ab Italis et sacque-boute a Gallicis appellari diximus, melodiosissime clangunt. 3 ? laut, schallend singen — ? to sing loudly [s.IX-X] LmLNotk. Balb. p. 69: K licet apud Latinos nihil valeat, apud nos tamen Alemannos pro x Greca positum, klenche, []id est clange, clamitat (inde LmLAnon. Wolf p. 205. LmLQuaest. mus. 1, 23 p. 63. LmLCompil. Lips. p. 132) (cf. LmLSmits v. W., Muziekgeschiedenis 2 p. 146-148).