Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
clanculus
clanculus (-ngu-) , -a, -um . 1 adi. : a clandestinus, occultus, furtivus — heimlich, verborgen, verstohlen : Aldh. virg. II 1489 -a clancula furta. ad Acirc. 4 p. 74,5 -o clanculo cordis cogitatu. Abbo Sangerm. bell. 3,108 virtus ... coalescit ... pectoris in portu clandestina; nam cluit illic -e clancule ; non constare diu ... valebit -a clancula (gloss.: occulta). Rahew. gest. 3,2 p. 168,22 non -am clanculam , sed evidentem ... rebellionem moliri. al. b arcanus, obscurus — geheimnisvoll, dunkel : Aldh. virg. II 837 -a clancula ( -gula clangula , claucula var. l. ) ... misteria. ad Acirc. 7 …