Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
cismarinus
* cismarinus , -a, -um . in tmesi: l. 50. qui cis mare est — diesseits des Meeres (befindlich) : 1 adi. : a spectat ad oceanum septemtrionalem: Annal. Einh. a. 786 p. 73,4 exercitum in Brittanniam -am cismarinam ( ‘ Bretagne ’ ) mittere ( cf. Sigeb. Gembl. chron. a. 566 Sanson et Maclorius de transmarina Britannia ad -am cismarinam transierant Britanniam. al. ). Adam gest. 2,3 p. 64,1 Dania -a cismarina , quam Iudland incolae appellant . Vita Virg. Salisb. II 13 p. 92 b ,31 omnes -as cismarinas nationes. Acta imp. Winkelm. I 563 p. 452,41 quas (possessiones) quidam nobiles -i cismarini in Angl…