Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
circumplector
circumplector , -plexus sum, -i. partic. perf. pass. -plectus: l. 58. 1 proprie: a strictius: α complecti, amplecti — umschlingen , umfassen ( cf. Gloss. I 74,32 St.-S. -plectus circumplectus umpi halsenti. 75,32): Vita Liutg. II 2,26 (in miraculo) aecclesiam ... columna lucis -endo circumplectendo protexit. Gerb. epist. math. I 3,1 ut xxii partes meridiani -atur circumplectatur circulus aequinoctialis. Albert . Aquens. hist. 5,40 p. 459 A vulnere ... -xo circumplexo . de Deo: Transl. Viti praef. p. 28,15 -eris circumplexeris omnia ( Gerhoh. epist. 28 p. 618 B ). β implicare — verwickeln, vers…