Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
circumcirca
circumcirca (circum circa) . 1 adv. : a in circuitu — ringsherum, im Umkreis : Annal. Fuld. II a. 869 p. 67,30 iunctis sibi Behemis et ceteris -a circumcirca vicinis. Vita Landel. 8 ( MG Mer. VI p. 444,6) astantibus -a circumcirca ... filiis. Widuk. gest. 1,6 proxima -a circumcirca (circum circa var. l. ) loca. Chart. Rhen. med. II 52 p. 91,27 in civitate Mettensi et -a circumcirca . Benven. Graff. ocul. A p. 36 a ,11 tumescunt palpebra et oculus -a circumcirca . al. b circumquaque — überall (umher) : Carm. Cantabr. 10,3,2 vere novo ... nemorosa -a circumcirca frondescunt ... brachia. 47,2,2 -…