Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
circatus m.
* circatus , -us m. 1 circuitus — Rundgang, -fahrt : a spectat ad regem: Annal. Guelf. a. 799 p. 45 ad Aquas inde perrexit Karolus in -um circatum usque Turnes. b spectat ad episcopum : Notae Traiect. ( MGScript. XV p. 1304,11; s. XII. 1 ) -us circatus episcopi: anno bissextili post ipsum bissextum in Flandern eqs. c spectat ad vineas: Chart. Laus. 360 p. 319,28 sqq. (a. 1223) quelibet colungia debet in -u circatu vinearum i gallinam ... et tantumdem in vindemiis; item in -u circatu debent tres lunagii iii panes eqs. ( cf. 348). 2 exactio in visitatione solvenda — bei einer Visitation zu leist…