Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
chelydrus m.
chelydrus (il-, yl-, cae-, ce-, -lid-, -lind-, -lenter) , -i m. ( χέλυδρος) serpens — Schlange ( cf. Gloss. III 721,44 St.-S. -indrus chelindrus lindwrm. al. ): 1 proprie: a strictius: Aldh. carm. eccl. 4,2,29 squamosa contectum pelle ce-um celydrum . Ecbasis capt. 1177 basiliscis atque -idris chelidris . al. de monstro: Aldh. virg. I 52 p. 309,4 propter venenata horrentis -idri chelidri ( cae- caelidri var. l. ) flabra. b latius usu biblico: α de serpente paradisi (saepe i. q. diabolus — Teufel) : Vita Dalm. 8 (MGMer. III p. 548,2) diabole, tortuose celenter. Paulin. Aquil. carm. 1,51 fides, …