Eintrag · Mittellateinisches Wb.
causator m.
causator (cas-, -ss-), -oris m. 1 de incusatione: a accusator — Ankläger: MLWChart. Babenb. 343 p. 186,2 (a. 1239) si ... reus ... -emcausatorem sui averterit. b qui conqueritur — einer der sich beklagt: MLWRup. Mediol. Adalb. 10 p. 11,15 nullus ... cassati voti querulus -rcausator abscessit. 2 de litigio (disceptatione: l. 44): a actor — Kläger: MLWLex Raet. Cur. 2,12 si ... scripturas illi -escausatores protulerint. MLWLeg. Lang. p. 211,38 si ... -rcausator quicumque dixerit eqs. vindex — einer der beansprucht: MLWGreg. Cat. chron. II p. 196,7 invasor et -rcausator huius terrę extitit ... Donadeus. b adversarius (in lite) — (Prozeß-)Gegner: α de utraque parte: MLWLeg. Lang. p. 119,1 ambo -escausatores (cas-casatores 5). MLWLex Raet. Cur. 4,14 inter duos -escausatores. MLWCapit. reg. Franc. 159,2 excepto scabinis et -buscausatoribus. β de parte adversa: MLWLex Raet. Cur. 1,9,2 ipsorum -escausatores ante ipsos principes ... ambulare faciant actores. MLWLex Sal. Karol. 60,1 contra -emcausatorem meum. MLWCapit. reg. Franc. 44,11 absente suo (sc. accusatoris) -ecausatore (accusatore MLWvar. l.). MLWRadbert. Arsen. 1,27 p. 58,2 -icausatori suo dolose reddidit testamenta. MLWal. adde: MLWAnon. mus. Sowa 1b p. 50,26 quod a provectis in arte -buscausatoribus audivimus. c iuris peritus — Jurist: MLWCarm. var. 67 (MLWNArch. 2. 1877. p. 423; MLWs. XIII.) latro vel mercator, iudicii -rcausator opus quodcunque sciunt. v. et supra p. 67,27sq. 3 de simulatione MLWi. q. testis falsus — falscher Zeuge: MLWDipl. Otton. I. 402 famuli dato pretio inquirunt sibi -escausatores, ut sint eis testes libertatis. Heßler