caudatio

caudatio -onis f. Stielung, ‚Kaudierung‘ (von Noten in der Mensuralnotation) — the act of adding a stem (to notes in mensural notation) [s.XIV] LmLMarch. pom. 30c, 48: Quia igitur talis caudatio (sc. semibrevis) fit ab arte plus quam a natura (nam secundum naturam nulla semibrevis continet nisi unam partem temporis, et secundum divisionem partium temporis via naturae), oportet nos notas multiplicare. LmLIac. Leod. spec. 7, 36, 5: in illis angulis rationabilius figura semibrevis debet caudari vel minus irrationabiliter, ex quorum caudatione plures inter semibreves proveniunt distinctiones. Sic est de caudatione semibrevium in angulis obtusis, nam ad similitudinem caudarum in figuris quadrangularibus rectiangulis, longarum scilicet vel brevium notularum. Illa enim dici poterat maior semibrevis, quae caudabitur in latere dexto inferius vel superius sic: . LmLIac. Leod. spec. 7, 36, 8. [s.XV] LmLProsd. exp. 61, 66: semibrevis per caudationem inferius nunquam assumit valorem minime ... nec per caudationem superius assumit valorem semiminime, nisi sit in capite retorta. LmLProsd. exp. 68, 9: iste due caudationes opposite, scilicet cauda ascendens et cauda []descendens, producunt oppositas figuras. LmLProsd. exp. 94, 19: fieri potest per signa et caudationes. LmLProsd. mens. p. 218a: caudationes supraposite non sunt signa communia omnibus figuris. LmLProsd. ital. I p. 236a. LmLProsd. ital. I p. 239a: ultime figure alteratio impediri potest per caudationem alicuius semibrevium precedentium; que caudatio est etiam signum alterationis (sim. LmLProsd. ital. II p. 56). LmLProsd. ital. I p. 240a (sim. LmLProsd. ital. II p. 57). LmLUgol. Urb. 3, 10-4, 18: secundum cantoris libitum per signa, subscriptiones, canones et caudationes possunt poni et demonstrari diminuendo vel augmentando ad quartam vel quintam partem prout perfectio notarum vel imperfectio patitur.