Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
castigatus adi.
adi. castigatus , -a, -um . 1 purificatus — gereinigt : a incorpor. i. q. castus, emendatus — züchtig, geläutert : Beda hist. eccl. 5,14 p. 313,33 ad -iorem castigatiorem vitam converti ammonebatur . Wibald. epist. 126 p. 202,34 tamquam censores et homines -issimi castigatissimi omnia primi reprehendunt. al. b corpor.: Amalar. off. 2,24,4 sudarium ex lino -um castigatum et mundum. in imag.: Epist. Worm. I 36 p. 67,25 me indignum neutiquam doctrinę -ioris castigatioris fermento fermentatum. 2 remotus, liber — entfernt, frei : Beda hist. eccl. 3,26 p. 191,21 erant ab omni avaritiae peste -i cast…