Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
castellaris
castellaris , -e . abl. sg. -e (subst.): l. 57.61. 1 adi.: ad castellum pertinens — Burg- : Dipl. Arnulfi 188 (spur. post 1065) ut ... nulla munitio -is castellaris (an subst. ?) edificata maneat. 2 subst. neutr. : a arx, castellum — Burg ( cf. F. Schneider, Die Entstehung von Burg und Landgemeinde in Italien. 1924. p. 259sq.): Gesta Tull. 36 p. 642,36 adeptus est episcopus ... ecclesiam et -e castellare de Pauniaco. Acta imp. Winkelm. I 61 p. 57,15 confirmamus ... -e castellare de Agello cum tota sua curte et districtu (p. 57,35 -ia castellaria Grossetane diocesis cum omnibus iuribus ... et c…