Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
careum
careum (cireo, circe, cicero, cureo, sarto, -eium, -egium sim. ), -i n. (m.: cf. l. 66; ?f. -a: l. 70) 1 cuminum — Kümmel (Carum Carvi vel sim. , cf. Marzell, Wb. dt. Pflanzennam. I. p. 856sqq.; plerumque de semine aromatico): Antidot. Augiens. p. 45,37 mastice ..., -u careu ..., crocu. Antidot. Berolin. 7 -egio caregio -iiii, ibestico -iiii. Antidot. Cantabr. p. 163,44 -eio careio -vi. Antidot. Glasg. 26 ameos, -os careos , livisticum. p. 152,48 -um careum recentem ... teris. Capit. reg. Franc. 32,70 volumus, quod in horto omnes herbas habeant, id est ... -eium careium . Gloss. III 110,17 St.…