Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
carectum
carectum (ga-, ka-, sa-, cha-, -et(t)-, -edium sim. ), -i n. (m. -us: Gloss. III 14,35 St.-S. ; ?f. -a: l. 43) 1 proprie de plantis: a gener. i. q. gramen palustre — Sumpfgras ( cf. Gloss. I 334,8 St.-S. -um carectum sahar [III 289,67 s-um sarectum . 607,16 caredium. IV 202,58 garedium]. 338,11 in -o carecto enbinizze. II 725,22 -a carecta multitudo herbarum in palustribus, quas dicimus semithai. III 314,34 -um carectum riet vel saherah. saepe; de re v. Marzell, Wb. dt. Pflanzennam. I. p. 825sqq.): Carm. Paul. Diac. app. I 4,6 salecta nascitur et iuncus, pariter ... -a carecta paludis. Leo Mar…