Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
caravanna f.
* caravanna , -ae f. (pers. kārwān, cf. Lokotsch, Etym. Wb. d. Wörter orient. Urspr. nr. 1075) script. : grav-: l. 59. camuan-: l. 63sq. carv-: l. 62.70. -ven-: l. 61. -an(a): l. 55.57.59.62.66.68.70. acc. pl. -us: l. 64. 1 proprie: a strictius i. q. agmen camelorum, itineris societas — Kamelzug, Reisegesellschaft, Karawane : Chart. ord. Teut. 3 p. 4,11 (a. 1161) salvis ... mihi omnibus -anis caravanis ..., quecunque de partibus Alexandrie ... transeunt in Baldach. Annal. Ianuens. I p. 139,7 maximam -anam caravanam ... Saladini cepit. Annal. Salisb. cont. a. 1192 ( MGScript. XIII p. 239,5) v c…