Eintrag · Mittellateinisches Wb.
capitulariter adv.
adv. capitulariter. 1 praecipue, summatim — im wesentlichen, in der Hauptsache: MLWAlbert. M. animal. 12,178 -rcapitulariter ... de auribus ... sciendum est MLWeqs. 16,6 breviter ... et -rcapitulariter declarata est causa maris et feminae. 2 compendiose — knapp: MLWTheod. Amorb. Firman. prol. p. 27,8 tantillum opus -rcapitulariter et ordinarie compingere. 3 per complexionem — zusammenfassend: MLWAlbert. M. cael. 2,4,6 p. 221b,24 ut ... communiter tangamus antiquorum opiniones, dico -rcapitulariter, quod MLWeqs. MLWmetaph. 5,1,2 p. 212,40 (ed. B. Geyer. 1960) modi causarum omnes sunt in pluritate -rcapitulariter accepta sex numero. MLWal. 4 per capita — kapitelweise: MLWAlbert. M. animal. 1,9 in ... libris, quorum -rcapitulariter per ordinem descripsimus continentias. 5 per privilegium — urkundlich: Ioh. VIII. epist. A 4 ius potestatis antiquitus attributum ecclesiae Romanae k-rkapitulariter renovans Karolus Calvus. 6 secundum statuta regalia — gemäß den Kapitularien: MLWDipl. Heinr. II. 370 predium ..., quale legaliter et -rcapitulariter ... Redialdus ad nostras manus ... hereditavit. Heßler