Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
capitulariter adv.
adv. capitulariter . 1 praecipue, summatim — im wesentlichen , in der Hauptsache : Albert. M. animal. 12,178 -r capitulariter ... de auribus ... sciendum est eqs. 16,6 breviter ... et -r capitulariter declarata est causa maris et feminae. 2 compendiose — knapp : Theod. Amorb. Firman. prol. p. 27,8 tantillum opus -r capitulariter et ordinarie compingere. 3 per complexionem — zusammenfassend : Albert. M. cael. 2,4,6 p. 221 b ,24 ut ... communiter tangamus antiquorum opiniones, dico -r capitulariter , quod eqs. metaph. 5,1,2 p. 212,40 (ed. B. Geyer. 1960) modi causarum omnes sunt in pluritate -r …