capitania

^*capitania (-ea), -ae f. munus vel potestas capitanei — Amt(sgewalt) eines Anführers, Hauptmanns, ‘Kapitans’: 1 spectat ad ducem militarem, navalem: MLWActa imp. Winkelm. I 583 p. 470,44 (a. 1199) quousque vos (sc. capitanei stolii) eritis in ista -acapitania. 916 te ... generalem in regno Siciliae capitaneum super guerra ... duximus statuendum -ecapitanie tempore per sex menses ... duraturo. 2 spectat ad rectorem, procuratorem provinciae: Const. II 223 p. 307,12 (a. 1240) provinciam Tuscie sub eius -eacapitanea duximus decernendam, ipsum vestrum omnium generalem capitaneum statuentes (sc. imperator). MLWChart. Ital. Ficker 450 p. 457,27 capitaneus generalis Tusciae ... iuravit ... suum offitium -ecapitanie bene ... gerere. MLWChart. Carinth. IV 3019 p. 720,11 per ... homines terre Fori Iulii ad -ecapitanie officium assumpti sumus (sc. dux). 3 spectat ad capitaneum populi: a proprie: MLWFrid. II. Imp. epist. (MLWDtArch. 18. 1962. p. 199,18) capitaneis populi, qui eos (Parmenses) ... seducere credebantur, magistratum omnem et -amcapitaniam renuntiantibus. MLWUrban. IV. registr. 539,3 p. 511,24 nullam potestariam seu -amcapitaniam ... recipere poterunt. MLWAnnal. Ianuens. IV p. 140,20 capitanei populi ... -amcapitaniam ac regimen civitatis ... libere iuraverunt. b meton. de regione, vico: MLWAnnal. Ianuens.III p. 109,32 mandavit potestas ... capitaneo populi in quatuor compagnis de versus burgum ..., ut admonitis et paratis omnibus de -acapitania sua confestim insurgeret MLWeqs. Heßler