Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
capitanaria f.
* capitanaria (-pot-, -eria) , -ae f. munus vel potestas capitanei — Amt(sgewalt) eines Anführers, ‘ Kapitans ’ : 1 proprie: Chart. Ital. Ficker 472,6 (a. 1261) forbanniti ... nullum officium ..., -am capitanariam vel potestariam alicuius ville ... habere debeant. Annal. Plac. a. 1278 p. 570,31 intravit marchio in palacio comunis Papie -eriam capitaneriam istius civitatis. Albert. Mil. temp. 293 capitaneus populi ... intravit ad officium -e capitanarie . 306 p. 566,8 dominium -e capitanarie et potestarie. 2 meton. de pago, districtu: Roland. Patav. chron. 9,3 Gerardus de Tarvisio, ... capotane…