Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
cantus firmus
cantus firmus Bezeichnung für den rhythmisch gleichförmigen Gesang (speziell den Choral) — term that designates rhythmically equal chant (especially Gregorian chant) [syn.: cantus planus; opp.: cantus mensuratus] 1 als Ausgangs- bzw. Grundstimme im mehrstimmigen Satz — as original, or fundamental voice in polyphony [opp.: discantus, contrapunctus] [s.XIII] LmL Disc. pos. vulg. p. 191, 1: super quamlibet notam firmi cantus ad minus duae notae, longa scilicet et brevis vel aliquid his aequipollens, ut quatuor breves vel tres cum plica brevi proferri debent. LmL Disc. pos. vulg. p. 192, 7: si fir…