Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
cantus commatis
cantus commatis Bezeichnung für ein Tongeschlecht mit einer Tetrachordstruktur aus zwei kleinen Halbtönen und einem übermäßigen Ganzton (F E Dis C) — term that designates a melodic genus with a tetrachord consisting of two semitones and an augmented whole tone (F E D♯ C) [s.XIV] LmL Ioh. Boen mus. 2, 91: non autem quod comma faciet gradum musicalem, qui hactenus inter nos fuerit usitatus, nam cantus comatis neque dyatonicus neque cromaticus nec enarmonicus ex sufficienti divisione tetracordorum Boetii fore comprobatur (cf. Ioh. Boen mus. 4, 175: non solum chromatico cantui applaudendo ... sed …